De Kroezeboom
Een van de oudste bomen van ons land is de Kroezeboom op de Fleringer Es, iets ten zuiden van Tubbergen. Waarschijnlijk is hij tussen 1500 en 1600 geplant als grensmarkering van de akkers op de es.
Meer eiken in Nederland dragen de naam Kroezeboom. Ze konden verschillende functies hebben. Behalve als grensmarkering dienden zij ook vaak als rechts- of bedevaartsplaats. Bij de Kroezeboom in Fleringen stond in de zestiende en zeventiende eeuw een veldkapelletje, een ‘hilligen huesken’. Onbekend is welke heilige hier werd vereerd.
Hoewel het kapelletje in de loop van de zeventiende eeuw is afgebroken, bleef het katholieke kerkvolk er tijdens de reformatie (1632-1732) naar toe trekken, om er in het geheim eucharistievieringen te houden. De rondreizende priester Henricus Smithuis moet bij veel van de katholieke bijeenkomsten bij de Kroezeboom zijn voorgegaan. Op de wagen waarmee hij naar de Kroezeboom reed, vervoerde hij een altaar. De wagen zelf gebruikte hij als preekstoel.
Rond 1730 is aan de bijeenkomsten op de Fleringer Es een eind gekomen. In de twintigste eeuw herleefde de religieuze cultus rond de Kroezeboom. In 1909 is er weer een kapel gebouwd, de Heilig Hartkapel. Tot aan de Tweede Wereldoorlog droeg een priester ieder jaar in de zomer een mis op bij de Kroezeboom. De oude kapel maakte in 1945 plaats voor een nieuwe, open houten kapel met vakwerkmuren.
Sinds 1970 houden de vredesbeweging en een groep katholieken regelmatig bijeenkomsten bij de Kroezeboom. De eik, die door de eeuwen heen de reden is van alle religieuze belevingen, heeft een omtrek van bijna zeven meter en is zo’n zestien meter hoog.
|
