Hengeloos bijgeloof
De Hengeloërs lijken een nuchter volkje, maar aan het einde van de negentiende eeuw was dit heel anders. Toen waren ze nogal gevoelig voor bijgeloof.
Een bekend voorbeeld zijn de middelen die ze aanwendden om van wratten af te komen. Hengeloërs hadden daar een nogal lugubere methode voor. Ze geloofden vast dat de gezwelletjes zouden verdwijnen als ze ermee over een lijk streken. Ook begroeven ze wel een touwtje met zoveel knopen erin als er wratten op de huid zaten. Zodra het touwtje verrot zou zijn, waren de wratten verdwenen. Hielp ook dit niet dan zochten ze het in hogere sferen door, bij volle maan, ’s nachts om twaalf uur over de wratten te wrijven en te roepen: ‘Naar de maan, naar de maan’.
Ook andere vormen van bijgeloof beleden de Hengeloërs graag. Ze legden twee messen niet kruiselings over elkaar, want dan zou er ruzie in huis komen. Uitgevallen haar gooiden ze niet weg maar verbrandden ze, anders zouden ze kanker krijgen. Wie zich sneed legde het mes met een geolied lapje erom in een donkere kast; dat zou de pijn snel doen afnemen. Eierdoppen begroeven ze, anders kregen ze ontstekingen aan vingers of tenen.
Veel bijgelovigheden zijn in de loop der jaren verdwenen, maar niet alle. Wie heeft er nog nooit iets op hout afgeklopt?
|
|
|
|
| Hengeloos bijgeloof |
|
| Hengelo |
| Gemeente Hengelo |
|
|
